De impact van beelddenken

overtuigd beelddenkerAls overtuigd beelddenker

ben ik altijd blij met mensen die de kracht van deze (erfelijk overgedragen) manier van denken voor het voetlicht brengen. De laatste tijd gebeurt dat steeds meer. Vooral de impact die deze manier van denken op je heeft boeit mij. Daarom hier een beknopte gedachtegang langs mijn ervaring en die dan van velen. Want ook al is het een pracht manier van denken, toch kan die impact op je start knap lastig zijn. Waarom dan?

tempodenkerBeelddenkers denken voornamelijk met de associatieve, rechter hersenhelft.

Deze helft heeft voor elk stukje informatie dat binnenkomt de weg naar 1000den opgeslagen associaties in beeld, emotie en ervaring. Die associaties verlopen razendsnel. Er worden 32 beelden per seconde verwerkt. Dit is razendsnelle tempo is ook een valkuil. Het andere deel van de wereldbevolking verwerkt met z’n linker hersenhelft 2 á 3 woorden per seconde. Zij hebben weer als voordeel dat het schoolsysteem hier in het westen naadloos aansluit op hun manier van denken.

info op zn plekSchool geeft je stukjes informatie,

keurig overdacht opgebouwd om het goed te kunnen begrijpen. Die informatie kan in je linker hersenhelft lineair opgestapeld worden. Als beelddenker stapelt dat niet, maar ga je bij ieder nieuw stukje informatie zoeken naar: waar plak ik het aan? in welke context wordt dit bedoeld? Je hebt er tientallen openstaan. Al luisterend zoek je naar het plekje waar je het zal opslaan in je associatieve rechterhelft. Dat kost tijd, en maakt je denken en ook reageren trager.  In jouw actieve breindeel zijn zoveel opties! Dát weten: dat jij je opslaglocatie zoekt! Het lijkt vanzelfsprekend, maar jij en veel beelddenkers voelen het als: ik begrijp het niet. Als je om zich heen kijkt en je niet de verwarring bij de anderen ziet die je zelf wel voelt, denk je: De rest begrijpt het wel. Ben ik dom? Nee! Wel anders. Niet erkent anders. Dus ongemakkelijk. Vol twijfel. Deze tijdruimte, onzekerheid en verwarring wordt niet alleen door jou gevoeld, ook zien nog steeds veel leerkrachten, ouders en de rest van je omgeving dit als niet zo slimme traagheid.

OverzichtNaast dat het associatie-denken vermoeiend en vertragend kan zijn,

is het ook lastig om een focus krijgen. Daarentegen is het ook zo dat je in een mum van tijd verbanden ziet. Naar die verbanden wordt op school niet gevraagd. “Je droomt weg, dwaalt af, begrijpt het niet”. Je begrijpt het wel, maar zien méér! En daar is geen tijd en aandacht  voor. Terwijl het voor jou een relevante werkelijkheid is. Dat geeft je een niet gewaardeerd gevoel. Waardoor je als beelddenker veelal afhaakt. Stil blijf je in je eigen hoofd, en voelt dat je niet aan de norm kan voldoen. Precies dít maakt de schoolperiode tot een zware tijd, zowel intellectueel als emotioneel.

contextDe leerkracht die de context geeft aan het begin vd les

Is goud voor deze leerlingen. (Vorige keer over X gehad, nu gaan we Y behandelen op weg naar Z). Deze leerkracht / docent maakt een hoop gezoek door het rechter breindeel overbodig. Dit scheelt een hoop energie, brengt rust in het drukke hoofd en geeft een gevoel van mee kunnen doen vanaf het begin..

 

collegasEn dan, op een keer ga je aan het werk,

je bent door je schoolperiode heen! Echt mooi! Je gaat steeds meer je eigen norm en kracht vinden. Dat doe je omdat je als volwassene complimenten krijgt over je luister- en denkwijze. Je bent hen er mee van dienst. Luisterend kom je in je hoofd langs opties, ideeën, mogelijkheden en kansen. 32 per seconde!!  Wat een heerlijkheid. Deze waardering halen je uit je schoolschulp. Eerst wat onwennig, je gelooft het aanvankelijk maar nauwelijks, leer je vertrouwen op jouw manier van denken. Je leert de waarde voelen van je creatieve kijk, je inlevende vermogens, en mogelijkheid tot geabstraheerd overzien.

schoolschulpEen wereld van verschil

zou het maken als iedereen het kind, de collega, vriend, familielid of medestudent waar je deze trekjes in herkent zou koesteren. Juist vanwegen de talenten die hij/zij heeft. Laat hem/haar weten dat hij/zij gewaardeerd wordt om hoe hij/zij is en wat hij/zij inbrengt. Dát maakt de klim uit de opgebouwde schoolschulp wellicht overbodig of in ieder geval sneller, makkelijker, fijner.

 

 

 

Leren om te leren of om werkgeluk te creëren?

De knop van euvel naar lijstje.

1Je goede voornemens liggen nog bovenop stapel. Proficiat! Altijd goed om alleen al te bedenken wat je het nieuwe jaar anders zou kunnen gaan doen. Werk gerelateerd zou dat kunnen zijn: Ik wil iets bijleren, iets wat indruk maakt op m’n cv, of iets dat bijdraagt in m’n werkgeluk. Zelf ben ik nogal van het type dat kiest voor werkgeluk.
Maar ook ken ik dit: iedere dag tegen hetzelfde euvel aanlopen. En dan al zo lang dat het vertrouwd voelt. Mijn goede voornemen is: die ‘chronische’ euvels op te sporen en aan te pakken. Alleen die opdracht is al genieten.
Ik heb inmiddels al n kort lijstje: mijn favoriete stiften in 20-voud bestellen. Die loop ik dan niet meer te zoeken iedere dag. Mijn mailbox opschonen zodat nieuwe berichten ongestoord binnen kunnen komen. Naast deze relatief kleine euvels staat er nog: makkelijker zijn in Engels lezen en luisteren en nog een aantal zaken die ik even voor mijzelf houd. Maar de knop van euvel naar lijst heb ik gevonden, fijn! 

Lees meer

Een jaarplan maken. Gedoe of veel werk? Zo niet!

Er tegen aan hikken‘

In december wil ik het afhebben…., nou okee januari dan.’ Al twee maanden speelt het door mijn hoofd. En dan eerst die opdracht nog even, en de administratie, en dat gesprek, en nog een telefoontje.Tja en dan dochters die bij een kopje thee even aandacht nodig hebben. Of de boodschappen. Of de was.
Time management is niet makkelijk. 

Genoeg!

En dan is het genoeg geweest. Geen smoesjes meer. Vanmiddag gaat het gebeuren.
Ik start met het Lean-canvas. Goed gejat is beter dan slecht bedacht. Maar na 2 minuten weet ik al: ik wil iets meer compacter en meer praktisch voor mijn zzp bedrijf.  Ik pak een paar A4 tjes. Maar dat is al gauw te warrig. Wat wil ik nou eigenlijk?  Ik wil

  • zicht op wat ik deed,
  • wat ik wil aanpakken en
  • wanneer ik dat ga doen.

Hee! Schrijf op! 
jaarplan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn flapover.

Mijn flapover is mijn partner in business; ik pak hem als ik overzicht nodig heb. Lekkere grote vellen papier en dikke stiften.
Met die stiften maak ik een vlakverdeling:

  • Een vak voor mijn SWOT om naast elkaar te hebben wat ik goed deed,wat beter kon,wat ik alwéér niet goed deed (valkuil) enwat ik als kansen zie voor 2018.
  • Het volgende vak geeft plaats aan mijn VISIE. Mijn kijk op mijn klanten, wat willen zij. Wat wil ik en wat zou goed zijn voor mijn bedrijf. 
  • Welke punten pak ik daar uit om dit jaar aan te pakken: yepp daar staan mijn 3-STAPPEN. Vorig jaar had ik er 5 maar dat bleek te veel. Dat gaf stress en warrigheid, iets waar ik allebei geen vrienden mee ben. Dus dit jaar: 3.
  • En wanneer pak ik alles aan? In het laatste vak maak ik een 4-deling om het jaar in kwartalen te verdelen. Wat ga ik wanneer doen? Mijn posti-ts knip ik in drieën waardoor ik plakstrookjes heb om in het juiste vak op te plakken. 

Ik heb er lol in! Ik ben met mijn jaarplan bezig en heb er lol in! Wie had dat gedacht.
Mag jij ook aan de slag met deze klus, dan wens ik je met deze compacte versie een snel doelmatig resultaat.

Even achterom kijken: jaarverslag 2017

Voorbereiden

Een kopje koffie, de verwarming aan, mijn bureau opgeruimd en mijn toetsenbord binnen handbereik. Ik ben voorbereid om de terugblik op dit aflopende jaar in letters te vangen. Ik heb ernaar uitgekeken alles helder op papier te tekenen, en ik zie er tegenop het uit te schrijven. Nog liever kijk ik voor uit. Een wijs stemmetje dat naar de voorkant van mijn hoofd sluipt zegt toch dat terugblikken een voorwaarde is om constructief vooruit te kijken. Dus daar gaat ie dan! Onder de tekening, maar dan wel kort en bondig!

Jaarverslag BuroKOM 2017

Tekenen in opdracht

Dit jaar waren de opdrachten zo divers. Mijn ervaring is met sprongen gegroeid. De door de deelnemers van de studiedag van het Facilitair Bedrijf van de Wageningse Universiteit, zelf getekende SWOT’s, werkte ik uit voor hun jaarverslag. Ik tekende een filmpje, én een hele website, die het helaas niet haalde: Leidinggeven in Beeld is helaas door Lindsie en mij in het verborgen plekje van onze koffer gezet. Een enthousiast begin in magere tijden, is af als je inmiddels goed draait, en keuzes moet gaan maken. De realiteit!
Het boek dat ik op dit moment voor Centering Healtcare aan het tekenen ben, is een pracht opdracht waar ik de verkregen tekenervaring goed in kan gebruiken. 

"In september werd een van mijn dromen werkelijkheid."


Netwerken is goud

Open Coffees, trainees, (potentiële) opdrachtgevers, social media contacten en alle vrienden en familie die wilden luisteren en meedenken, ben ik heerlijk dankbaar voor hun aandacht. De berg opdrachten van dit jaar heb ik echt ook aan hen te danken. En aan Ruben die alle berichten keurig in social  media zet en de kanalen zelf up-to-date houdt. Heerlijk dat ik deze tak van sport kan uitbesteden. Kansen voor het volgende jaar beginnen al weer in zicht te komen. Plannen maken is zo een wezenlijk iets van ondernemen. 

Een droom werd werkelijkheid.

En in september maakte ik een van mijn dromen tot werkelijkheid. Van mijn bij elkaar getekende geld schafte ik een pracht van een kleine cabrio aan als bedrijfsauto. Nog steeds rijd ik er trots in rond. De bestickering laat nog op zich wachten, maar daar wordt aan gewerkt. Voor 1 januari wil ik dat nog voor elkaar hebben. 

Groeipijn

En tja, ook dat moet ik onder ogen zien: ik ben geneigd te focussen op het genieten, maar natuurlijk is die andere kant er ook. Mijn balans is mijn grootste uitdaging: genoeg tijd voor alles: tekenen, trainen, studeren, thuis er zijn, en zelf ontspannen. Een hele opgave die nu en dan een flinke spagaat oplevert. Maar ook hier telt: al doende leert men. Tegen de tijd dat ik het rustiger aan mag/wil gaan doen, ben ik prof in aandacht plannen :).

Ik word enthousiast van tekenen!

Overbrengen is voelen

Mensen laten ervaren hoe anders informatie binnenkomt als je het tekent, en hoe betrekkelijk eenvoudig de techniek ervoor is. Hen vanuit hun comfortzone in kleine stapjes meenemen in dat proces, is zo een prachtige bezigheid. De energie zoemt door de ruimte, de deelnemers reageren verrast en ik krijg er kilo’s energie van. Hier in mijn riante werkkamer ontving ik mensen voor individuele sessies en in groepen. De Keukentafeltrainingen waren een groot succes. De basistrainingen die daaruit voortkwamen waren kleiner maar niet minder succesvol. Dankzij hun feedback zijn ook deze trainingen gegroeid in kwaliteit. En de vriendinnen uitjes met aangeklede koffie, lunch en borrel na waren een voltreffer. Trainingen op locatie hebben een heel andere dynamiek. De verrassing waar het zal zijn, de ruimte en de sfeer die er hangt, zijn voor mij het spannendste begin. De training die ik tijdens de busrit van Utrecht naar Helmond gaf staat dit jaar met kop bovenaan qua verrassingsgevoel. Voor StudioWhy is niets te gek, en ik geniet mee. Maar ook de lessen aan de vluchtelingen van de ISK (Internationale SchakelKlas) in Wageningen waren een heerlijke ervaring. De lunchtrainingen, waar ikzelf veel zin in had, hebben het niet gehaald. Nog even denken of dat aan mijn marketing of het product zelf lag… 

Teksten vertalen naar tekening.

Ik kijk er voldaan op terug. De kritische noten kraak ik bij een volgende kopje koffie. Kraak je deze noten graag mee, dan ben je uitgenodigd. Of zou je jouw eigen jaarverslag ook graag visueel zien? Ten alle tijden ben ik bereid.

Een pracht jaareinde en een energiek 2018 gewenst!


 

Navigatie zonder beeld?

 

workshop met vraag"Voor mij werkt dat zo niet."

Met volle energie en enthousiasme begin ik mijn workshop Informatie-tekenen met een kleine uitleg over het waarom en hoe van de kracht van beeld.“Voor mij werkt dat zo niet! Ik heb liever tekst om mijzelf te informeren”, komt er uit de groep. De desbetreffende vrouw kijkt me enigszins uitdagend aan. “Dat kan”, zeg ik. Deze weerstand ken ik: ‘Al dat ge-teken tegenwoordig! Geef mij maar een veilig geschreven rapport.’ 

 

We draaien het om !

Toch gebruikt ook deze dame dagelijks beeld om zich te laten informeren. Dit is echter zo vanzelfsprekend dat het niet meer opvalt. Laten we het omdraaien: stel dat we alle informatie om ons heen tot ons zouden nemen met alleen maar tekst. 

TEKST ETALAGESEen paar voorbeelden:

  • Etalages met teksten op A4 en groter.
  • Bij de makelaar slechts beschrijvingen van huizen, zonder foto.
  • Langs de weg verkeersborden in dezelfde vorm met slechts woorden om de verboden en geboden aan te geven.
  • In de stations de NS picto’s vervangen door woorden en zinnen, in meer talen.
  • Atlassen vol beschrijvingen zonder platen.
  • Je navigatie in de auto met slechts gesproken en geschreven tekst. 

Dat is toch op zijn minst lastig. En waarom?  

  • Al lezend voor de etalage stel je je voor hoe die broek er uit zal zien. De tekst wordt in je hoofd vertaald naar een beeld. Pas dan kun je bedenken: Is dat de broek die ik wil?  
  • De beschrijving van het huis van je dromen geeft een heel ander beeld in je hoofd dan de werkelijkheid is. Alleen tekst geeft omslachtig en onvolledig weer hoe iets er uit ziet. In je hoofd vormt zich daarom een ander beeld dan de werkelijkheid. 
  • Niet het ronde verbods- en driehoekige gebodsbord geeft je door herkenning vlot en efficiënt informatie, maar steeds opnieuw moet je lezen wat er wel en niet mag en verwacht wordt. Vermoeiender en het ontneemt je een stuk focus op het overige verkeer. En dan heb ik het nog niet over je navigatie in tekst ….
  • Welk beeld van de wereldkaart zouden we hebben als we de afbeelding nog niet eerder gezien zouden hebben?

Beeld is zo een essentieel onderdeel van ons leven dat we ons niet realiseren hoeveel we het gebruiken. 

Waarom die weerstand?

Toch zegt de dame uit de eerste alinea met volle overtuiging dat beeld niets voor haar is. Waarom zegt ze dat dan? Uit de diverse onderzoeken blijkt dat onze hersenen protesteren tegen veranderingen. ‘Zo doen wij dat nooit!’ en ‘waarom moet dat nou weer anders?’ getuigen daar van. Ontkennen van de zin van een verandering, is niet veel anders. Als mensen houden we het graag bij het oude. Dat geldt niet voor alles, maar wel voor iedereen. De een wil erg graag af en toe een andere jurk, de ander draagt zijn broeken het liefst tot de draden letterlijk op zijn. De een wil graag blijven wonen waar hij opgroeide, de ander wil na 5 jaar wel weer eens een andere omgeving. En de een houdt van kijken naar innovatie mogelijkheden en de ander doet het liefst 40 jaar dezelfde taken in dezelfde ruimte. 

Gezocht en gevonden

In mijn schoolperiode had ik het lastig met tekstuele informatie. Mijn creatieve brein heeft gezocht en vond uiteindelijk dat als ik het naar beeld omzette ik het wel makkelijk kon onthouden. Ik tekende mijn samenvattingen in kleuren, schema’s en plaatjes. De kleuren gaf ik een functie. Toen ik mindmaps leerde maken gaf ik een zucht van verlichting. Toen wilde ik weten: hoe werkt het brein? Waarom kan ik nu ineens makkelijk leren? 
tijdlijnBoeken, cursussen en internet hebben mij hierover veel geleerd. Jaren verder ervaar ik niet meer alleen, maar weet ik ook dat beeld essentieel is bij het verwerken van informatie. En niet alleen bij mij. Wij als mens, bestaan inmiddels zo ongeveer 200.000 jaar, en pas 5000 jaar geleden zijn we zoetjes aan begonnen ons te laten informeren via tekst. Daarvoor was die geschreven tekst er namelijk niet en hadden we dus de verhalen, de beelden in ons hoofd en die op papier, hout of steen.  Minstens 195.000 jaar deden we dat op die manier. Dat veeg je in 5000 jaar niet zomaar aan de kant. Onze hoofden werken nog steeds graag met beeld. En weet je, sinds 5000 jaar heb je mensen met de voorkeur voor het onthouden van het plaatje van het woord, én mensen met voorkeur voor het onthouden van het plaatje van het beeld.  

onderbrekenTwee soorten plaatjes

Het plaatje van het woord bestaat slechts uit letters. Het plaatje van het beeld is vollediger: het bevat kleur, vorm en emotie. Dit laatste door de snelle associatie mogelijkheden die kleur en vorm in ons hoofd hebben. Mensen die zaken op deze manier onthouden hebben dus de pré van veel associaties, mogelijkheden en opties te zien. Daarbij komt dat als zij deze opties en mogelijkheden in beeld communiceren met anderen, die anderen datzelfde beeld meenemen. DAt communiceert heerlijk vlot. 

 

 

SAMENWERKENIeder je eigen beeld.

Als je als team al vergaderingen lang bezig bent over bijvoorbeeld de nieuwe manier van samenwerken, kan het zijn dat discussies steeds weer verzanden in detail-discussies. Als het begrip samenwerking verbeeld zou worden, is het heel goed mogelijk dat de visie op samenwerking er bij de diverse collega’s er heel anders uit blijkt te zien. Ieder had zijn eigen beeld en ging ervan uit dat het woord voor iedereen ook hetzelfde beeld zou hebben. Soms ben je je daar niet eens bewust van, tot het vorm krijgt en het niet klopt met hoe jij er over denkt. Wanneer je een bespreking inplant om dit beeld gezamelijk vorm te geven kom je tot de kern en begrijp je elkaar weer. Hierdoor krijg je het gevoel van saamhorigheid terug: ‘bij ons werken we op deze manier samen’.  Dán pas kunnen er echt stappen gezet worden die, door de positieve ervaring, steeds in beeld worden weergegeven. Bijtijds ziet iedereen zo wat er bedoelt wordt, waar de visie of stap aangescherpt dient te worden en hoe zaken zich tot elkaar verhouden.  

Een top-combinatie

Om nog even bij de uitdagende dame terug te komen. Ik kan haar volmondig enigszins tegemoet komen: De combinatie van beeld en tekst is het meest krachtig van allemaal. Als in deze combinatie de essentie weergegeven wordt werkt dit namelijk tweeledig. Een minimale tekst, om verwarring te voorkomen en helderheid te optimaliseren. Een sprekend beeld, dat in ons geheugen blijft plakken en, mits samen opgesteld, veel verbindende details bevat.  
Tekenen als krachtige, verbindende en informatieve vaardigheid. Dat is geen kunst, dat is nog steeds informatie. Niet om het mooie, maar om het informatieve. Een vaardigheid die heel goed aan te leren is. Met name voor hen die op school niet konden tekenen!
de kracht van beeld wit

Ben je nieuwsgierig? Klik hier.

 

 

  • 1
  • 2

smily Geniet je dag!